Pazos leży w gminie Verín, w hiszpańskiej Galicji. Wiosną 2015 roku właśnie tam, we własnym domu, Isabel Fuentes doznała obrażeń, które niemal kosztowały ją życie. Do pierwszych wiadomości o napaści trafiła wersja o włamywaczach. Dla prowadzącego sprawę sierżanta Guardia Civil nie była przekonująca. Z jego zastrzeżeń wynikał zaś problem znacznie pilniejszy niż samo odtworzenie wydarzeń w domu. Isabel wciąż mogła być w niebezpieczeństwie.
Sprawa ma dwa adresy
Drugim miejscem na tej mapie jest szpital w Ourense. Tam, trzydzieści siedem dni po napaści w Pazos, mąż zabił Isabel w sali, w której dochodziła do siebie. Kiedy Jorge Laplace wyjaśniał, dlaczego postanowił zająć się sprawą jako scenarzysta i reżyser, zwracał uwagę właśnie na szpital. To przecież miejsce, do którego ciężko ranną kobietę przewieziono po ratunek. Śledczy podjął próbę zapewnienia jej ochrony, a jednak napastnik znów miał do niej dostęp.
Za usiłowanie zabójstwa w domu oraz zabójstwo w szpitalu Aniceto Rodríguez otrzymał łącznie 31 lat więzienia.
Co widać z perspektywy szpitala
Film Niechroniona: Morderstwo w Galicji wyreżyserował Jorge Laplace. Wśród osób zabierających głos są lekarze i członkowie rodziny. Dochodzą do nich sąsiedzi, dziennikarze i ludzie prowadzący dochodzenie. Ten dobór rozmówców pozwala pomyśleć o Isabel w kilku rolach jednocześnie. Dla jednych była pacjentką, dla innych osobą bliską, której życie wcale nie zaczęło się wraz z pierwszym doniesieniem o przestępstwie.
Film wyprodukowała hiszpańska True Crime Factory, a Netflix pokazał go tydzień przed fabularną miniserią inspirowaną tą samą historią. Na polski tytuł warto spojrzeć jeszcze po seansie. Zanim pada w nim określenie zbrodni czy nazwa regionu, pada słowo odnoszące się do konkretnej kobiety i do tego, czego przez ostatnie tygodnie jej zabrakło.
Galeria

