Przejdź do treści
Plakat filmu Suzane von Richthofen: Zbrodnia, której czas nie wymaże (2026)
FILM

Suzane von Richthofen: Zbrodnia, której czas nie wymaże

Co widać na starym nagraniu, kiedy zna się już wyrok? Brazylijski dokument wraca do sprawy rodziny von Richthofen i do obrazów, które przez lata mówiły w jej imieniu.

2026 100 min Brazylia
Reżyseria
Lygia M. Barbosa, Paulo Gambale Maká
Scenariusz
Rafael Spínola, Thais Falcão, Raphael Scire, Jordana Berg, Victor Miaciro
Premiera (rynek nieokreślony)
Premiera w Polsce
Termin niepotwierdzony w naszych danych
Obsada
Suzane Von Richthofen, Roberto Tardelli, Cíntia Tucunduva, Solange Azevedo, Daniel Cravinhos, Claudia Bernasconi, Ilana Casoy, Valmir Salaro, Cristian Cravinhos, Jane Bellucci, Christian Dunker, Denivaldo Barni, Mário Sérgio de Oliveira, Eleonora Nacif, Mauro Nacif, Eliana de Freitas, Felipe Zecchini Muniz

Czy ten tytuł jest dla Ciebie?

Dla kogo to dobry wybór

Dla widzów zainteresowanych świadectwami i ich kontekstem.

Jaki ma klimat

Nastrój: ciężar rodzinnej historii.

Co go wyróżnia

Producentem filmu jest Rodrigo Letier. Za produkcję odpowiada Kromaki we współpracy z Grama Filmes.

O filmie

Manfred i Marísia von Richthofen zginęli w São Paulo w 2002 roku. Ich córka Suzane została skazana za udział w zabójstwie. W polskim tytule filmu słowo „czas” odnosi się więc do bardzo konkretnych lat. Minęły dwadzieścia cztery od śmierci rodziców, przeszło dziesięć od poprzedniego wywiadu córki, a od 2023 roku Suzane odbywała pozostałą część kary w systemie otwartym. Dla dokumentalistów każdy z tych odcinków oznaczał dostęp do innego rodzaju materiału.

Kiedy rodzina odmawia wywiadu

Współreżyserzy Lygia M. Barbosa i Paulo Gambale Maká mogli współczesną relację Suzane zestawić z ustaleniami śledztwa i obrazami z archiwum. Z bratem skazanej sprawa wyglądała inaczej. Jak wspominała Barbosa, filmowcy skontaktowali się z Andreasem bez kamery. Chcieli się dowiedzieć, czy w ogóle zamierza wystąpić. Uszanowali jego życzenie, by pozostać osobą prywatną. W opowieści o rodzinie pomogły więc materiały z czasu zbrodni, choć ich obecność nie zastąpi głosu człowieka, który świadomie zatrzymał swoją wersję dla siebie.

Producentem filmu jest Rodrigo Letier. Za produkcję odpowiada Kromaki we współpracy z Grama Filmes.

Ile czasu potrzeba na rozmowę

Sam pomysł na dokument ma też ciekawy rewers. Ekipa potrzebowała czasu i wielu spotkań, żeby Suzane zdecydowała się na rozmowę przed kamerą. Tymczasem do dziś zdarza się, jak zauważyła reżyserka, że skazaną fotografują obcy ludzie podczas zakupów. W tej różnicy mieści się osobny temat filmu. Ktoś może zgodzić się odpowiedzieć na bardzo trudne pytania w wybranym przez siebie momencie i jednocześnie nigdy nie odzyskać kontroli nad tym, jaką rolę odegra jego wizerunek poza salą wywiadów. W brazylijskiej historii kryminalnej obraz zaczął żyć własnym życiem długo przed powstaniem tego dokumentu.

Autor tekstu

Redakcja FilmowyPortal.pl