Simone wie, po co urządza się uroczystości rodzinne. Lucia chciałaby najpierw ustalić, kto wpadł na pomysł, że powinni na nich bywać. Kiedy tych dwoje idzie razem na obiad, różnica może skończyć się najwyżej sprzeczką. Kiedy jednak mają odpowiedzieć na pytanie, jaki dom stworzą dziecku, liczba mnoga nagle zaczyna im ciążyć. W polskim tytule włoskiej komedii Danielego Luchettiego między „ja” a „my” stoi zaledwie przecinek. Film zajmuje się całą pracą, jaką trzeba wykonać, żeby przejść z jednej strony tego znaku na drugą.
Pytania do obojga
Wspólna historia rzymskiego strażaka i pielęgniarki liczy już cztery lata. Adopcja oznacza dla nich wejście w świat rozmów z psychologami, testów i formularzy, ale również powrót do spraw, które wydawały się rozstrzygnięte. Lucia nigdy specjalnie nie chciała zostać matką. Simone dobrze czuje się wśród bliskich i potrafi wyobrazić sobie dalszy ciąg rodzinnej tradycji. Nieporozumienie łatwo byłoby sprowadzić do jej lęku i jego pewności. Tyle że Simone także ma coś do wyjaśnienia. Skąd wie, które obyczaje naprawdę chciałby przekazać dalej, a które po prostu uważa za oczywiste?
Światową premierę filmu zorganizowano 18 października 2026 roku na festiwalu w Rzymie, w pozakonkursowej sekcji Grand Public.
Ile mieści się w tytule Ty, ja, my
Maria Chiara Giannetta i Elio Germano otrzymali od reżysera zadanie, które przypomina zajęcie ich bohaterów. Mają znaleźć wspólny rytm, zachowując odrębne temperamenty. Giannetta wspominała we włoskim Rolling Stone, że Germano uważnie słucha partnera w scenie. To trafna podpowiedź dla widza komedii o parze przesłuchiwanej w sprawie rodzicielstwa. Wiele można się o tych dwojgu dowiedzieć z ich odpowiedzi. Chyba jeszcze ciekawsze jest to, czego każde z nich dowiaduje się wówczas o drugim.
Galeria







