Osiem odcinków przygód małego kosmity wydaje się wdzięcznym materiałem na jeden film. Wystarczy wybrać najlepsze spotkania, wyciąć kilka pożegnań i zostanie samo dobre. Daley Pearson, twórca Allena, przyznawał w rozmowie z What’s on Netflix, że mniej więcej tak wyobrażał sobie zmianę formatu. Dopiero przy pracy zrozumiał, że trzeba odłożyć dotychczasowy materiał i napisać historię od początku. Osią gotowego filmu stała się przerwa między dwiema wizytami przybysza. Trwa dwadzieścia lat, czyli dla jego ziemskiego przyjaciela niemal całe dotychczasowe życie.
Dwie wizyty na australijskim wybrzeżu
W 1998 roku dziesięcioletni Petey Burns spotyka na plaży w Coolum małe, świecące stworzenie. Szybko się do niego przywiązuje. Allen znika jednak bez pożegnania, a chłopiec zostaje w nadmorskim miasteczku i próbuje wypatrzyć choćby sygnał od przyjaciela. Dorosłego Peteya gra T.J. Power. Jego bohater pracuje w sklepie, wraca do starych nagrań i ma dla przybysza miejsce w życiu, które zdążył już urządzić wokół jego nieobecności. Gdy w końcu doczeka się spotkania, okaże się, że Allen miał własne powody, żeby przylecieć.
Pearson napisał scenariusz z Sophie Miller, a film wyreżyserował wspólnie z Jeffreyem Walkerem.
Partner, którego można dotknąć
Za całością stoi australijskie Ludo Studio, znane rodzinnej publiczności z animowanego serialu Bluey. W przypadku Allena aktorzy dostali na planie namacalnego partnera. Zespół Steve’a Boyle’a przygotował lalki do różnych rodzajów ujęć, później do pracy wkroczyli specjaliści od efektów cyfrowych. Ciekawy jest już sam warunek, jaki Pearson postawił projektantom. Widz miał od razu uwierzyć, że dziecko zechce wziąć znalezioną istotę na ręce. Dwadzieścia lat później ten sam odruch u dorosłego mężczyzny nabiera odrobiny komizmu, ale też sprawia, że rozumiemy, jak wiele może go kosztować następne pożegnanie.
Galeria




