W Waszyngtonie delegacja z Kalifornii napotkała dość przyziemną przeszkodę. Przyjechali rozmawiać o prawach obywatelskich, ale najpierw musieli znaleźć środek transportu, do którego zmieści się naraz kilkanaście osób na wózkach. Związkowcy wynajęli im ciężarówkę. Podróż przez stolicę w ciemnej części ładunkowej wyglądała jak wyjątkowo złośliwy komentarz do misji, z którą członkowie grupy pokonali wcześniej kilka tysięcy kilometrów. Wśród pasażerów była Judy Heumann, grana w filmie Siân Heder przez Ruth Madeley.
Podróż za jednym podpisem
Wiosną 1977 roku działacze zajęli biura federalne w San Francisco. Domagali się od sekretarza zdrowia, edukacji i opieki społecznej Josepha Califana wydania przepisów wykonawczych. Paragraf 504 uchwalonej cztery lata wcześniej ustawy dawał podstawę do walki z dyskryminacją w instytucjach korzystających z pieniędzy federalnych. Dopóki jednak decyzja leżała na biurku urzędnika, niezwykle trudno było wyegzekwować wynikające z niej prawa. Jedna część grupy została więc w budynku, a druga ruszyła za człowiekiem, który mógł nadać sprawie bieg. W obsadzie tego tytułu i filmu Gatto pojawia się Mark Ruffalo.
Pamiętnik będący podstawą filmu Judy Heumann napisała wspólnie z Kristen Joiner. Książkę wydała oficyna Beacon Press.
Po obu stronach szkolnej ławki
Heumann znała podobny urzędowy opór z obu stron szkolnej ławki. Jako dziecku odmówiono jej przyjęcia do szkoły ze względów przeciwpożarowych. Gdy sama chciała uczyć, o prawo do wykonywania zawodu musiała się procesować. Heder wybiera z tej biografii okres, w którym osobista odmowa przestaje być prywatną sprawą pojedynczej osoby. Obok Judy pojawiają się ludzie o innych potrzebach, należący do różnych organizacji, zdolni przez wiele dni uzgadniać, co robić dalej. W ich historii wynajęcie zwyczajnej ciężarówki zasługuje na pamięć równie dobrze jak nazwisko ministra składającego podpis.
Galeria






