P. T. Barnum zbiera artystów, których zwyczajne sceny nie chcą lub nie potrafią przyjąć, i buduje wokół nich widowisko. Reklama ma zmienić ciekawość publiczności w sprzedaż biletów, a sprzedaż w nową pozycję jego rodziny. Król rozrywki Michaela Graceya opowiada o tym przedsięwzięciu poprzez piosenki, taniec i akrobatykę. Sukces szybko przynosi jednak pytanie, czy impresario nadal chce rozwijać wspólną scenę, czy przede wszystkim własny prestiż.
Hugh Jackman gra Barnuma, Michelle Williams jego żonę Charity. Wykonawcy odrzucani z powodu wyglądu lub odmienności znajdują w zespole także wspólnotę. Barnum dostrzega natomiast możliwość wejścia do środowiska, które wcześniej nie traktowało go poważnie. Zbliżenie do świata koncertowej sławy komplikuje relacje z ludźmi, dzięki którym w ogóle zbudował swoją pozycję. W obsadzie tego tytułu i filmu Silos – 3. sezon pojawia się Rebecca Ferguson.
Piosenki należą do konkretnych bohaterów
Muzykę i teksty piosenek stworzyli Benj Pasek oraz Justin Paul. This Is Me wykonuje Keala Settle jako Lettie Lutz. To część historii artystów, którzy nie chcą już ukrywać się przed spojrzeniem innych. W Rewrite the Stars Zac Efron i Zendaya opowiadają jako Phillip Carlyle i Anne Wheeler o związku ograniczanym przez rasowe oraz społeczne uprzedzenia. Akrobatyczna forma numeru wynika z zawodu Anne i z napięcia między przyciąganiem a oddaleniem pary.
Rebecca Ferguson wciela się w Jenny Lind, śpiewaczkę wprowadzającą do fabuły świat prestiżowych występów. W jej numerze Never Enough słyszymy jednak Loren Allred. Aktorka widoczna na ekranie i osoba wykonująca partię wokalną nie są tu tą samą artystką. Warto znać tę różnicę, zwłaszcza jeśli po seansie szukamy konkretnych wykonawców ścieżki dźwiękowej.
Piosenki rozwijają więc odrębne konflikty, zamiast stanowić tylko kolejne atrakcje show. Ich współczesne brzmienie sąsiaduje z kostiumami i otoczeniem dziewiętnastego wieku. This Is Me otrzymała nominację do Oscara za oryginalną piosenkę. Film nie próbuje odtworzyć muzycznej codzienności epoki, lecz używa języka musicalu do opowiedzenia emocji postaci.
Jaką biografią jest Król rozrywki
Produkcja z 2017 roku powstała według scenariusza Jenny Bicks i Billa Condona. Historyczny Barnum jest inspiracją dla swobodnie opracowanej fabuły, nie bohaterem pełnej dokumentalnej rekonstrukcji. Jego przedsięwzięcia i stosunek do wykonawców wymagałyby szerszego spojrzenia, niż daje historia skupiona na marzeniu o sukcesie. Filmowy portret warto zatem oddzielić od kompletnej oceny rzeczywistego człowieka.
To dobry wybór dla miłośników wyrazistych numerów muzycznych, romansu i widowiskowej choreografii. Oprócz sceny istotny pozostaje jednak dom Barnuma: Charity nie potrzebuje kolejnego dowodu, że mąż umie zachwycić obcych ludzi. Potrzebuje jego obecności. Właśnie ten konkretny koszt kolejnych ambicji łączy rozmach musicalu ze zwyczajnym konfliktem o czas i uwagę.
Galeria
