Prezent na osiemdziesiąte urodziny? Syn wybiera nagrobek. Tak zaczyna się nie tylko rodzinny niesmak, lecz także przewrotny dowcip ukraińskiej komedii Rodzina. Wnuczka przywozi kanapę, synowa układa plany dotyczące domu pod Kijowem, a kolejni krewni najwyraźniej bardziej interesują się spadkiem niż jubilatką. Babcia Nadia nie zachowuje się jednak jak bezradna ofiara. Według opisu filmu to właśnie ona ma najwięcej satysfakcji z całego zamieszania.
Pomysł na film jest prosty i dzięki temu nośny. Krewni muszą udawać serdeczność, choć ich prawdziwe pragnienia wyraźnie się rozmijają. Każda uprzejmość może stać się elementem strategii, a wiejscy obserwatorzy z zainteresowaniem śledzą rodzinne podchody. Komizm rodzi się nie z niezwykłych okoliczności, lecz z rozpoznawalnych zachowań: z zazdrości, kalkulacji i przekonania, że własne roszczenia są przecież całkowicie uzasadnione.
Kto najlepiej rozumie rodzinie
Za reżyserię odpowiada Andrij Czeresznia, a scenariusz napisał Ołeksij Prychodko. W obsadzie znaleźli się między innymi Hałyna Korniejewa, Nazar Zadniprowski, Iryna Mak i Wira Kobzar. Akcja rozgrywa się w ukraińskiej wsi, gdzie nawet prywatna kłótnia szybko zdobywa publiczność. Premiera w Ukrainie odbyła się 17 września 2026 roku, a w słowackich kinach film pojawił się tydzień później. To nie tylko żart z łakomych krewnych. Pod komediową fasadą kryje się pytanie, czy starzejącego się członka rodziny potrafimy traktować jak samodzielną osobę, a nie przyszły akt własności.
Najcelniejszy pomysł polega na odwróceniu ról. Starzejąca się kobieta, którą krewni próbują już traktować jak część przyszłego spadku, obserwuje ich zaskakująco uważnie. Dom staje się sprawdzianem przyzwoitości, a prezenty zdradzają więcej niż deklaracje o miłości. Humor nie potrzebuje tu zewnętrznego wroga: cała nieprzyjemna prawda mieści się w rodzinie, która zna się od lat i mimo to potrafi być dla siebie bezwzględna.
