Alfréd Wetzler i Rudolf Vrba uciekli z Auschwitz-Birkenau w kwietniu 1944 roku, aby przekazać światu szczegółowe świadectwo o systemie zagłady. Dokument Wetzler Denisa Dobrovody wraca do ich raportu, lecz nie ogranicza biografii do tego czynu. Obejmuje również powojenne życie człowieka, który po przetrwaniu nazizmu znalazł się pod presją kolejnego systemu politycznego.
Punktem początkowym jest deportacja Wetzlera w 1942 roku. Dalej pojawiają się ucieczka, powstanie raportu i udział w słowackim powstaniu narodowym. Film obejmuje także jego zeznania podczas procesu frankfurckiego w 1964 roku. To ważne rozszerzenie perspektywy: rola świadka nie skończyła się wraz z wojną i ponownie wymagała od niego publicznego powrotu do dawnych doświadczeń.
Człowiek poza nazwiskiem na raporcie
Żona Etela i córka Táňa wprowadzają rodzinny wymiar historii. Ich obecność pozwala spojrzeć na Wetzlera poza samą doniosłością jego czynu. Polityczne prześladowanie po wojnie dotyczyło przecież nie tylko możliwości występowania publicznie, ale również bezpieczeństwa i codzienności bliskich.
Dobrovoda łączy archiwalia, świadectwa, współczesne obrazy miejsc pamięci i aktorskie rekonstrukcje. Młodego Wetzlera gra Marcel Sabat, starszego Vladimír Javorský. Ta forma służy dokumentalnemu portretowi rozciągniętemu na dziesięciolecia; nie jest po prostu fabularną historią jednej ucieczki.
Producentką ze strony ARINAFILM jest Silvia Panáková. W projekcie uczestniczą także Punk Film, słowacka i czeska telewizja publiczna oraz Słowacki Instytut Filmowy. Zdjęcia przygotował Peter Bencsík, montaż Michael Nollet. Aktualny czas podany przez dystrybutora wynosi 96 minut.
Najbardziej istotne dla odbiorcy znającego raport może okazać się to, co nastąpiło później. Ucieczka ocaliła Wetzlera od bezpośredniego zagrożenia obozem, lecz nie zapewniła swobody opowiadania o własnej przeszłości. Dokument przywraca do tej znanej historii dalsze lata i osobisty los jej współautora.
Galeria
