Rok 1939. Po napaści Związku Radzieckiego na Polskę grupa polskich jeńców trafia do niewoli i zostaje poddana systematycznej indoktrynacji. Rosyjski agent wybiera szczególny cel: młodego, światowej sławy pianistę, którego kapitulacja mogłaby wpłynąć na innych więźniów. Pojedynek Łukasza Palkowskiego przenosi więc wojnę z pola bitwy do zamkniętej przestrzeni, gdzie najważniejszą bronią stają się presja, manipulacja, obietnice i strach.
Pianista kontra człowiek systemu
Jakub Gierszał gra polskiego oficera, Aidan Gillen – rosyjskiego agenta. Ich starcie nie polega na jednym przesłuchaniu, lecz na próbie stopniowego złamania oporu człowieka, który dla współwięźniów jest symbolem. Film opiera się na prawdziwych wydarzeniach dotyczących polskich jeńców wojennych i wykorzystuje thrillerową konstrukcję do pokazania wyborów dokonywanych pod przymusem. W tle pozostaje również pytanie o ucieczkę i o to, czy oczekiwane „wyzwolenie” nie okaże się kolejnym etapem pułapki.
Historyczne tło nadaje pojedynkowi dodatkową stawkę. Rosyjski agent nie próbuje złamać pianisty wyłącznie dla osobistego zwycięstwa; chodzi o propagandowy efekt i wpływ na pozostałych jeńców. Dlatego opór jednej osoby może mieć znaczenie dla całej grupy. Film wykorzystuje tę sytuację do pokazania, że w warunkach niewoli symboliczny gest lojalności albo zdrady może być równie istotny jak fizyczna ucieczka.
